Moda Sahnesi · Tiyatro Yazıları · Zamanın Ruhu

Bütün Çılgınlar Sever Beni: Patlayan Çiçek

ekran-resmi-2016-11-08-17-54-52

Sahnedeki silahın patlamasına alışığız. Çehov öğretisi. Nedensellik, hayatlarımızın temeli. Peki ya sahnede çiçek varsa, böyle güzel, süslenmiş püslenmiş bekleyen. O da patlar mı, silahın patlamasını mütakiben?

“Bütün Çılgınlar Sever Beni: Patlayan Çiçek” yazısını okumaya devam et

Reklamlar
Moda Sahnesi · Tiyatro Yazıları

Roberto Zucco: Tel Üstündeki Tel Canbazı

roberto-zucco-tiyatro-oyunu-yorum

Tuhaf bir eylemsizlik hali arayışında ruhum, bir tür pasif direniş şekli. Çünkü bütün diğer hallerin, hareketlerin, rollerin sahipleri var. Bir tanesi de benim olsun, tek sahibi ben olayım telaşında değilim. Sahipsizliğin ruhunu anlama derdindeyim, çünkü sahipsizlik getirecek çıkardan uzak sebepsizliği ve sebepsizlik herşeyden uzak rastgele iyiliğin temeli.

“Roberto Zucco: Tel Üstündeki Tel Canbazı” yazısını okumaya devam et

Moda Sahnesi · Shakespeare Oyunları · Tiyatro Yazıları

En Kısa Gecenin Rüyası: Shakespeare’e Kasket Giydirmek

en-kisa-gecenin-ruyasi-gorsel-750x500

Kırmızı çizgilerinizi çekiyorsunuz ya, basmak geliyor içimden o kırmızı çizgilere. Kusura bakmayın, astrolojiden payıma düşen yükselen akrep. Tutamıyorum kendimi.

“En Kısa Gecenin Rüyası: Shakespeare’e Kasket Giydirmek” yazısını okumaya devam et

Moda Sahnesi · Tiyatro Yazıları

Parkta Güzel Bir Gün: Sınırda ya da Sınırsızlıkta

Parkta-Güzel-Bir-Gün

Lefkoşe’deki Yiğitler Burcu Parkı, paralel evrene açılan bir kapı gibi gibi gelir bana. Hani Kemal Sunal’ın son filmi Propaganda’da bir sınır köyü ikiye bölünür ya ani gelen bir sınır çizgisiyle, bu park da biraz öyle: Park sınırın kendisi. Sonundaki tel örgülerden baktığınızda Rum Kesimi’ni görebiliyorsunuz. Aynı evler, aynı binalar ve insanlar da kuzeydekilerden hiç de farklı değil.

“Parkta Güzel Bir Gün: Sınırda ya da Sınırsızlıkta” yazısını okumaya devam et