Zamanın Ruhu

Tadilat

cropped-img_1190.jpg

Fotoğraftaki benim masam. Ağaçları gören bir pencerenin hemen önünde duruyor. Tuhaf ki fotoğraf siyah beyaz olsa da insan güneşin ışığını hissediyor. Sıcaklığı sanki içini ısıtıyor.

En son 22 Kasım 2017’de yazı yazmışım. Uzun bir seyahata gitmişim Karanlıktaki[zenci]’yi, evimi bırakıp. “Döneceğim elbette” diyerek gittim, valla. Zira ev bu, elbet dönülür. Ev aynı halde kalır mı peki? Kalmaz.

“Tadilat” yazısını okumaya devam et

Reklamlar
Tiyatro Yazıları

Bir Delinin Hatıra Defteri: Gölgeler ve Gerçekler

tiyatro32-441x320

Televizyon kanallarını değiştirdikçe değişiyor ülkemin gündemi. Sanki farklı kanalları izleyenler, başka ülkelerde yaşıyorlar. Sosyal medyayı kullananlarsa bambaşka bir dünyada. Şaşırıyorum, aynı mekanı paylaştığım insanlarla derin görüş ayrıklıkları yaşamama. Kafamı duvarlara vurasım geliyor: “Bu insanlar nasıl oluyor da gerçeği göremiyor?” Henry Bergson teselli ediyor beni: “Göz, yalnızca aklın kavramaya hazır olduğu şeyleri görür”.

“Bir Delinin Hatıra Defteri: Gölgeler ve Gerçekler” yazısını okumaya devam et